Scaurus, who was acquitted in the last few days, after a most elaborate speech from me in his defence, gave the requisite donations to the people tribe by tribe at his own house, since all the days up to the last of September, on which I am writing, had been rendered impossible for the elections by ill omens announced by Scaevola. But though his liberality exceeded theirs, those who came first won the most popularity. I should like to see your face as you read this. For of course you have no hope that the business will be protracted over many weeks. But there is going to be a meeting of the Senate on the first of October, to-day, for the day is already breaking. There no one will speak boldly except Antius and

Antium et Favonium libere nemo; nam Cato aegrotat. De me nihil timueris, sed tamen promitto nihil.

Cicero Letters to Atticus, v. I — Part 173

Quid quaeris aliud? Iudicia, credo. Drusus, Scaurus non fecisse videntur. Tres candidati fore rei putabantur, Domitius a Memmio, Messalla a Q. Pompeio Rufo, Scaurus a Triario aut a L. Caesare. “Quid poteris,” inquies, “pro iis dicere?” Ne vivam, si scio; in illis quidem tribus libris, quos tu dilaudas, nihil reperio.

Cicero Letters to Atticus, v. I — Part 173

Cognosce cetera. Ex fratris litteris incredibilia quaedam de Caesaris in me amore cognovi, eaque sunt ipsius Caesaris uberrimis litteris confirmata. Britannici belli exitus exspectatur; constat enim aditus insulae esse muratos[156] mirificis molibus. Etiam illud iam cognitum est, neque argenti scripulum esse ullum in illa insula neque ullam spem praedae nisi ex mancipiis; ex quibus nullos puto te litteris aut musicis eruditos exspectare.

Cicero Letters to Atticus, v. I — Part 173

Paulus in medio foro basilicam iam paene refecit isdem antiquis columnis; illam autem, quam locavit, facit magnificentissimam. Quid quaeris? nihil gratius illo monumento; nihil gloriosius. Itaque Caesaris amici, me dico et Oppium, dirumparis licet, in monumentum illud, quod tu tollere laudibus solebas, ut forum laxaremus et usque ad atrium Libertatis explicaremus, contempsimus sexcenties HS; cum privatis

muratos _Junius_, _Tyrrell_: miratos _M_: munitos _E_.

Favonius: Cato is ill. You need not be afraid for me, but I won’t promise anything.

What else do you want to know? Oh! the trials, I suppose. Drusus and Scaurus are thought to be innocent. Three candidates will probably be prosecuted, Domitius by Memmius, Messalla by Q. Pompeius Rufus, Scaurus by Triarius or L. Caesar. What shall I be able to find to say for them, you will ask. May I die, if I know. Certainly I find no suggestions in those three books you praise so highly.