Qui natus es de Virgine, Jesu, tibi sit gloria Cum Patre, cumque Spiritu, In sempiterna secula.

Quae stella sole pulchrior Coruscat? haec Regis novi Revelat ortus: haec Dei Praesignat ad cunas iter.

Hymni ecclesiae — Part 17

Stat vatibus priscis fides; En stella surgit ex Jacob; Arrectus ad spectaculum Eous orbis emicat.

Hymni ecclesiae — Part 17

Dum sidus admonet foris, Lux fulget intus clarior; Suadetque vi blanda magos Signi datorem quaerere.

Hymni ecclesiae — Part 17

Segnes amor nescit moras: Labor, pericla, nil movent: Domum, propinquos, patriam, Deo vocante, deserunt.

Micante dum nos allicis, O Christe, stella gratiae; Ne tarda coelesti sinas Obstare corda lumini.

Qui lumen est, sit laus Patri; Qui se revelat gentibus, Sit laus perennis Filio: Par sit tibi laus, Spiritus.

Linquunt tecta Magi principis urbis, Et parvae cupidis moenia Bethleem Votis praecipiunt; jamque sub imo Spe subnixa fides corde triumphat.

O qui laetitiae sensus, ut illis Signans rursus iter stella refulsit: Incumbensque domo lampade prona, Infantem exhibuit matris in ulnis!

Non hic splendet ebur, non micat aurum; Non velat rutilans purpura corpus: Horrens his stabulum, regia; nudum Hic praesepe, thronus, purpura, panni.

Reges pompa alios dives adornet: Regnantem melius se probat ipse In vili palea, paupere cultu, Flectens imperio corda potenti.

Ad cunas humiles poplite curvo, Praesens in Puero Numen adorant: Et nos ad Puerum, digna propago Patrum, plena fide corda feramus.

Regi castus amor porrigat aurum; Castigata homini corpora myrrham; Instar thuris erunt vota precesque: Illo thure Deum rite fatemur.

Qui fons luminis est, gloria Patri: Qui miro recreas lumine gentes, Aequalis tibi sit gloria, Nate: Amborum similis laus sit Amori.

Huc vos, o miseri: surda relinquite Quae caeci colitis, mutaque numina: Se vobis aperit splendida civitas, Veri Numinis hospita.

En vestrae praeeunt primitiae Magi: Vatum dicta patent: exitialibus Errorum tenebris obsita gens diu, Miro lumine spargitur.

Ambo sic populi, dissociabilis Quos dudum paries separat, unicum In corpus coeunt. Hoc proprium modo Ambobus maneat decus!

O arcana Dei consilia! o tuo Deturbata gradu, primus amor Dei, Plebs Judaea! tuis gloria gentium Damnis, vitaque nascitur.

Jam nativa oleae brachia decidunt, Rami degeneres, germen adulterum, Miraturque novos semine non suo Arbor crescere surculos.