[Linenote: 8-10. Sulla filled up the gaps in the Senate from the ranks of the Equites, and to the new Senate thus constituted he entrusted the administration of justice.]

D. _A Sumptuary Law, Limiting the Expense of the Table._

Helps to Latin Translation at Sight — Part 157

L. Sulla dictator, cum plerique in patrimoniis amplis eluerentur et familiam pecuniamque suam prandiorum conviviorumque gurgitibus proluissent, legem ad populam tulit, qua cautum est, ut Kalendis, Idibus, Nonis diebusque ludorum et feriis quibusdam { 15} sollemnibus sestertios trecenos in cenam insumere ius potestasque esset, ceteris autem diebus omnibus non amplius tricenos.

Helps to Latin Translation at Sight — Part 157

[Linenote: 12. +eluerentur+ = _had squandered_ (lit. ‘washed away’).]

Helps to Latin Translation at Sight — Part 157

+Leges Corneliae.+ ‘Sulla’s legislation was an attempt to revive what was dead and gone. The time had arrived when the old republican institutions could last no longer. The transformation of the state into a monarchy was inevitable.’ --Ihne.

+The Sultan Constitution.+ It had as little endurance as that of Cromwell, and was finally destroyed in 70 B.C. during the consulship of Pompeius and Crassus.

_Speech of Lepidus against Sulla, 78 B.C._

Nam praeter satellites commaculatos quis eadem volt? aut quis non omnia mutata praeter victorem? Scilicet milites, quorum sanguine Tarulae Scyrtoque, pessumis servorum, divitiae partae sunt! Itaque maxumam mihi fiduciam parit victor exercitus, cui { 5} per tot volnera et labores nihil praeter tyrannum quaesitum est. Nisi forte tribuniciam potestatem evorsum profecti sunt, per arma conditam a maioribus suis, utique iura et iudicia sibimet extorquerent, egregia scilicet mercede, cum relegati in paludes et { 10} silvam contumeliam atque invidiam suam, praemia penes paucos intellegerint. Quare igitur tanto agmine atque animis incedit? Quia secundae res mire sunt vitiis obtentui; quibus labefactis, quam formidatus est, tam contemnetur; nisi forte specie { 15} concordiae et pacis, quae sceleri et parricidio suo nomina indidit; neque aliter rempublicam et belli finem ait, nisi maneat expulsa agris plebes, praeda civilis acerbissima, ius iudiciumque omnium rerum penes se, quod populi Romani fuit. Quae si vobis { 20} pax et concordia intelleguntur, maxuma turbamenta reipublicae atque exitia probate, annuite legibus impositis, accipite otium cum servitio et tradite exemplum posteris ad populum Romanum suimet sanguinis mercede circumveniundum. { 25}