III. Anno ætatis sexto, Judithæ paralysis totius partis sinistræ; obtigit ex qua affectione, utut convaluisset, per totam vitam suam debilior, tardior, et stupidior perstitit; e contra Helena semper agilior, docilior, et formosior suit.
IV. Prout diversa erant corpora, ita functionum vitalium, animalium, et naturalium, magna in utroque corpore, tam in sano quam ægroto statu, observata est differentia. Et quamvis variolas et morbillos uno eodemque tempore habuissent, reliqui tamen morbi eis non erant communes. Cum Judith sæpius convelleretur, Helena nec alterata nec debilitata fuit. Helena erat pleuritica. Judith benigniore febre laboravit: alterâ tussi, catarrho, colicâ afflictâ, altera sana exstitit. Hinc etiam quælibet, pro suo diverso statu, diversis medicamentis tractabatur: phlebotomia autem semper in saniore et vegetiore celebrabatur.
V. Anno ætatis decimo sexto, menstrua comparuerunt, quæ deinde per totam vitam, non tamen æquali tempore, modo, et quantitate successere. Subinde alterutra majores hinc sensit molestias; Judith vero crebrius convellebatur, variisque hystericis et pectoris affectionibus obnoxia fuit.
VI. Anno ætatis vicesimo secundo, seu A. C. 1723. die 8 Febr. Judith fortiter convulsa est, postea comatosa, usque ad mortem, quæ die 23 Febr. mane contigit, perstitit. Intra hos dies Helena febricula laboravit, eique accesserunt crebriores lipothymiæ, quibus tandem ita debilitata est, ut integra quamvis mente et loquela, subito, tribusque horæ minutis prius quam Judith, in agonem inciderit: postea vero ambæ, post brevem agonem, uno ferme momento expiraverint.
VII. Corporibus post mortem dissectis, reperta sunt in quolibet corpore viscera singula: In Helena omnia sana; in Judithæ thorace vero cor nimis magnum, fortissimo pericardio velatum, et pulmonum dexter lobus putridus: Arteria aorta et vena cava ex utroque corde descendentes, antequam arteriæ et venæ iliacæ ex iisdem emergerent, inflexæ coadunabantur, et unam arteriam aortam, unamque venam cavam, e corde uno ad aliud procedentes seu reflexas, præsentarunt. In abdomine utrinque viscera omnia sana et integra. Quodlibet corpus suum habuit hepar, splenem, pancreas, renes, vesicam, uterum cum ovariis, tubis Fallopianis, et portione vaginæ, quæ utrinque concurrentes unam communem vaginam efformarunt. Partes genitalium externorum, præter commune orificium vaginæ, cuilibet erant propriæ, velut clitoris, nymphæ, orificium urethræ; alæ seu labia utrinque ad perinæum concurrentia fossulam navicularem densiorem constituerant. Ventriculus cum intestinis, in utrâque, naturaliter erant situata; intestina recta autem utrinque ad os sacrum reflexa et coalita, unum satis amplum et communem canalem constituerunt: os sacrum ad secundam divisionem concretum erat, et unum corpus efformando, in uno utrique ossi sacro communi, osse coccygis, terminabatur.