Ad te, doctissime Delany, Pulsus à foribus Decani, Confugiens edo querelam, Pauper petens clientelam. Petebam Swift doctum patronum, Sed ille dedit nullum donum, Neque cibum neque bonum. Quaeris quàm malè sit stomacho num? Iratus valdè valdè latrat, Crumenicidam fermè patrat: Quin ergo releves aegrotum, Dato cibum, dato potum. Ita in utrumvis oculum, Dormiam bibens vestrum poculum.

Quaeso, Reverende Vir, digneris hanc epistolam inclusam cum versiculis perlegere, quam cum fastidio abjecit et respuebat Decanus ille (inquam) lepidissimus et Musarum et Apollinis comes.

Poems (Volume II.) — Part 121

De vestrâ benignitate et clementiâ in frigore et fame exanimatos, nisi persuasum esset nobis, hanc epistolam reverentiae vestrae non scripsissem; quam profectò, quoniam eo es ingenio, in optimam accipere partem nullus dubito. Saevit Boreas, mugiunt procellae, dentibus invitis maxillae bellum gerunt. Nec minus, intestino depraeliantibus tumultu visceribus, classicum sonat venter. Ea nostra est conditio, haec nostra querela. Proh Deûm atque hominum fidem! quare illi, cui ne libella nummi est, dentes, stomachum, viscera concessit natura? mehercule, nostro ludibrium debens corpori, frustra laboravit a patre voluntario exilio, qui macrum ligone macriorem reddit agellum. Huc usque evasi, ad te, quasi ad asylum, confugiens, quem nisi bene nôssem succurrere potuisse, mehercule, neque fores vestras pultûssem, neque limina tetigissem. Quàm longum iter famelicus peregi! nudus, egenus, esuriens, perhorrescens, despectus, mendicans; sunt lacrymae rerum et mentem carnaria tangunt. In viâ nullum fuit solatium praeterquam quod Horatium, ubi macros in igne turdos versat, perlegi. Catii dapes, Maecenatis convivium, ita me picturâ pascens inani, saepius volvebam. Quid non mortalium pectora cogit Musarum sacra fames? Haec omnia, quae nostra fuit necessitas, curavi ut scires; nunc re experiar quid dabis, quid negabis. Vale.

Poems (Volume II.) — Part 121

Vivitur parvo malè, sed canebat Flaccus ut parvo benè: quod negamus: Pinguis et lautè saturatus ille Ridet inanes.

Poems (Volume II.) — Part 121

Pace sic dicam liceat poetae Nobilis laeti salibus faceti Usque jocundi, lepidè jocantis Non sine curâ.

Quis potest versus (meditans merendam, Prandium, coenam) numerare? quis non Quot panes pistor locat in fenestrâ Dicere mallet?