[Sidenote: On the morrow, Horn with his twelve companions presents himself before king Aylmer,]
Til þe liȝt of day sprang Ailmar hi{ m} þuȝte la{ n}g. Þe day bigan to spri{ n}ge, Horn co{ m} biuore þe ki{ n}ge, 528 Mid his twelf yfere; Sume hi were luþ{ er}e.
Amorwe her þe dey sp{ r}onge ++Aylm{ er} king þoute wel lo{ n}ge. Þe day by gan to spri{ n}ge, Horn cam bi forn þe kinge. 528 Wit swerde horn he girde Rit hond{ er} hys h{ er}te.
al þ{ a}t þe lyhte day sprong aylmere þohte long. þe day bigon to sp{ ri}nge; horn com byfore þe kynge, 528 wiþ his tuelf fere; alle þer ywere.
[Sidenote: and the king sets him on a red steed and dubs him knight.]
Horn he dubbede to kniȝte Wiþ swerd { and} spures briȝte. 532 He sette him on a stede whit; Þernas no kniȝt hym ilik. He smot him alitel wiȝt { And} bed him beon a god kniȝt. 536
He sette him on stede Red so any glede, 532 And sette on his fotes Boþe spores and botes, And smot alitel with, And bed him ben god knict. 536
Horn knyht made he wiþ ful gret solempnite, 532 Sette him on a stede red so eny glede, Smot him a lute wiht, { ant} bed him buen a god knyht. 536
[Sidenote: Athulf falls on his knees, and asks that Horn may dub him and the other companions.]
¶ Aþulf fel a knes þar Biuore þe ki{ n}g Aylmar. “King,” he sede, “so kene, G{ ra}nte me a bene. 540 Nu is kniȝ[t] sire horn Þ{ a}t i{ n} sudde{ n}ne was iboren.
Ayol fel on knes þere By forn þe king aylm{ er}e, And seyde, “king so kene, Graunte me my bene. 540 Þou hast knicted sire horn Þat i{ n} sodenne was hy born.
Athulf vel a kne þer { ant} þonkede kyng Aylmer. [_No gap in MS._ . . . . . . . . . . . .] 540 ¶ “Nou is knyht sire horn þ{ a}t in Sudenne wes yborn.
Lord he is of lo{ n}de, Ou{ er} us þ{ a}t bi hi{ m} stonde. 544 Þin armes he haþ { and} scheld, To fiȝte wiþ vpon þe feld. Let him vs alle kniȝte, For þ{ a}t is vre riȝte.” 548
Louerd he hys in londe, Of vs þat bi him sto{ n}de, 544 Mid spere and wit scelde To fyte{ n} in þe felde. Let him os alle knicte, So hyt hys hise ricte.” 548
Lord he is of londe { ant} of vs þat by him stonde. 544 þin armes he haueþ { ant} þy sheld, forte fyhte in þe feld. Let him vs alle knyhte, so hit is his ryhte.” 548 Aylmer seide ful ywis, “nou do þ{ a}t þi wille ys.”
[Sidenote: Horn knights his twelve companions.]