“Reymyld,” qwat horn, “be stille; Hy schal don al þi wille. Hat first hyt mote by tyde Mid spere þat ich ride, 576 Mi knicthede for to p{ ro}ue, Herst, here ich þe wowe.

“rymenild, nou be stille, ichulle don al þy wille. ah her hit so bitide, mid spere ichulle ryde 576 ant my knyhthod proue, er þen ich þe wowe.

King Horn, Floriz and Blauncheflur, The Assumption of Our Lady — Part 73

We beþ kniȝtes ȝo{ n}ge, Of o dai al isp{ ru}nge, 580 And of vre mest{ er}e So is þe man{ er}e, Wiþ sume oþere kniȝte Wel for his lemman fiȝte, 584 Or he eni wif take; For þi me stondeþ þe more rape.

King Horn, Floriz and Blauncheflur, The Assumption of Our Lady — Part 73

We beþ kinctes yonge, Alto day hy spronge; 580 Of þe mestere Hyt hys þe man{ er}e, Wyt som oþer knicte For hys lema{ n} to fycte, 584 Her ich eny wif take. Þer fore ne haue ich þe forsake.

King Horn, Floriz and Blauncheflur, The Assumption of Our Lady — Part 73

we bueþ nou knyhtes ȝonge, alle to day yspronge, 580 ant of þe mestere hit is þe manere, wiþ sum oþer knyhte for his lemmon to fyþte, 584 er ne he eny wyf take oþer wyþ wymmon forewart make.

[Sidenote: and promises that after he has accomplished an act of prowess, he will make her his wife.]

Today, so crist me blesse, Ihc wulle do pruesse 588 For þi luue in þe felde, Mid spere { and} mid schelde. If ihc come te lyue, Ihc schal þe take to wyue.” 592 ¶ “Kniȝt,” quaþ heo, “trewe, Ihc wene ihc mai þe leue.

To day, so god me blisse, Ich sal do pruesce, 588 For þe lef wyt schelde, In mideward þe felde. And hy come to liue Ich take þe wiue.” 592 “Knict,” qwat reymyl, þe trewe, “Yich wene ich may þe leue.

to day, so c{ ri}st me blesse, y shal do pruesse, 588 for þi loue mid shelde amiddewart þe felde. ȝef ich come to lyue ychul þe take to wyue.” 592 “knyht, y may yleue þe, why aut þou trewe be.

[Headnote: _Rymenhild gives Horn a Ring._]

[Sidenote: Rymenhild gives Horn a ring, which she bids him wear for her love,]

Tak nu her þis gold ring, God him is þe dubbing. 596 [_No gap in MS._ . . . . . . . . . . . . . .] Þer is vpon þe ringe Ig{ ra}ue, ‘Rymenhild þe ȝonge.’ 600 Þer nis no{ n} bet{ er}e anonder su{ n}ne, Þ{ a}t eni man of telle cu{ n}ne. For my luue þu hit were, { And} on þi fing{ er} þu him bere. 604

Haue nou here þis gold ring, He his god to þi dobbing. 596 Ne hys none swilk vnder so{ n}ne, Þat man may offe konne. Hy g{ ra}ue hys on þe Ringe, ‘Rymyld þi lef þe yenge’; 600 [_No gap in MS._ . . . . . . . . . . . . . .]